Yerde, gökte ve denizde hayvanlarla kurduğu güçlü iletişimle tanınan Tümer Debreli, geçtiğimiz ay Lefkoşa’nın en işlek caddelerinden birinde kazı “Cimcime” ile yürürken çekilen görüntüsüyle sosyal medyada büyük ilgi gördü.
Kaz, güvercin ve devekuşu gibi birçok hayvanla iç içe bir yaşam süren Debreli; komandoluğu, 20 yılı aşkın süredir maraton koşan bir sporcu olması ve yamaç paraşütü tutkusuyla da tanınıyor. Üstelik yamaç paraşütüyle gökyüzüne süzülürken ona “Yoldaşım, arkadaşım” dediği kazı da eşlik ediyor. Yüzmek, sahilde yürümek, arabayla dolaşmak ve karpuz yemek bu ikilinin en keyif aldığı aktiviteler arasında yer alıyor.
Debreli, “Cimcime” adını verdiği ve “Cimcim” diye seslendiği bir yaşındaki kazıyla olan ilişkisini anlattı. İnönü’deki röportaja kendine has vaklamasıyla eşlik eden Cimcime için Debreli, “Ben konuşunca o da konuşsun ister” dedi.
Çocukluktan Gelen Hayvan Sevgisi
Hayvan sevgisinin çocukluğuna dayandığını ve bir dönem geçimlerini de hayvanlarla sağladıklarını belirten Debreli, geçmişini şu sözlerle anımsadı
Babamı erken yaşta kaybettikten sonra anneme hayvanlara bakması için yardım ettik. Koyun, tavuk, tavşan, kaz, ördek, güvercin, keçi, oğlak, inek, devekuşu, eşek, katır… Envai çeşit hayvanımız oldu. Onlarla iç içe büyüdük. Dolap kuyusunu da gördük, ovadan çalı toplayıp süpürge de yaptık, samanlıkta da uyuduk. Hayatın gerçekleri bu; zorluklarla bugünlere geldik. Mutluyuz, Allah’a şükürler olsun. Bence şanslı bir nesiliz; hem geçmişteki zorlukları hem de teknolojiyi gördük.
İlkokul çağlarındayken anne güvercinin ölümü üzerine yuvadaki palazı alarak büyüttüğünü söyleyen Debreli, sekiz yılını o güvercinle geçirdiğini aktardı. Hayat şartları nedeniyle hayvan sayılarını zamanla azalttıklarını belirten Debreli, ilk beyaz kazını kutudaki üç yavru arasından seçtiğini kaydetti.
Cebimde Taşıdım, Doktorum ve Terapistim Oldu
Debreli, ilk kazı Cimcime ile geçirdiği 5 yılı ve aralarındaki özel bağı şöyle paylaştı
Çok küçüktü. Evde bırakmaya kıyamazdım, ağlar diye cebime koyup işe götürdüm. Bastığım yere basardı. Arabaya kimseyi yaklaştırmazdı. Zor bir dönemden geçiyordum; Cimcime bana yoldaş, doktor, terapist oldu. Birlikte hayvan da bekledik, dondurma da yedik, panayırda oyuncaklara da bindik. Uyuduk, uyandık, uçtuk. Çok güzel günler geçirdik.
Kayıp Dostun Yası ve Yeni Cimcime
Geçirdiği bazı sağlık sorunları nedeniyle kazını ağılda bırakmak zorunda kaldığını, ancak hayvanın aniden kaybolduğunu söyleyen Debreli, duyduğu üzüntüyü dile getirdi. Daha sonra üç kez daha kaz aldığını fakat aynı bağı kuramadığını ifade eden Debreli, internette bulduğu bir günlük civcivi sahiplenerek şansını yeniden denediğini ve ona da “Cimcime” adını verdiğini belirtti. Debreli, iyi iletişim kurmak için kazlarla bir dönem aynı evde veya odada yaşamak gerektiğini ekledi.
Deniz Sevgisi ve Uyandırma Servisi
Askerden ayrıldıktan sonra başladığı işlerde de Cimcime’nin yanından ayrılmadığını belirten Debreli, günlük rutinlerini şu sözlerle aktardı
Başka birinden komut almaz, kimseye yanaşmaz. ‘Cimcim’ diye çağırdığımda dışarıda nerede olursa olsun uçarak yanıma gelir. Yaz-kış deniz sevgimiz var; batar çıkar, kendine göre akrobasi yapar. Turistlerin ilgisini çeker ama insanların ona dokunmasından pek hoşlanmaz.
Cimcime’nin adeta bir uyandırma servisi gibi çalıştığını belirten Tümer Debreli, gece telefona bakmasına izin vermediğini ve sabah saat 06.00’da kendisini uyandırdığını ifade etti.
Gökyüzünde Süzülen İki Dost
Yaklaşık 5-6 yıl önce yamaç paraşütüne başlayan Debreli, kazıyla birlikte uçma deneyimini şu şekilde anlattı
Onu küçüklükten itibaren uçurdum. Koynuma koyardım; tişörtten gagasını uzatıp dışarıyı izlerdi. Uçarken kurduğumuz bağ bambaşka. Beni eleştirenler de oldu ama bu hayvan kanatlıdır, doğasında uçmak var. Kediyle veya köpekle uçmadım. Eminim, havada bıraksam paraşütten hızlı uçar ve benim gideceğim yere gelir. Güvenliğini sağlayıp öyle uçuyorum.
Debreli, geleceğe dair hayalini ise pasaport alıp çadırıyla ve Cimcime ile yurt dışına gitmek istediğini belirterek sözlerini tamamladı.
