KKTC Meclisi’ne girenler ile sokaktaki vatandaş arasında gerçekten ne fark var?
Mebus seçilince insanın beynine yeni bir çip mi takılıyor? Bir anda ekonomist, hukukçu, devlet adamı ve ülke yöneticisi mi olunuyor?
Elbette hayır!
Yıllardır aynı anlayışla, aynı yöntemlerle siyaset yapılıyor.
Partiye kapağı atacaksın, örgütlerde görüneceksin, düğünlere gideceksin, cenazelerde ön safta duracaksın, kahvehanelerde el sıkacaksın.
Bugün bunlara bir de sosyal medya eklendi.
Peki bunların hangisi ülke yönetme yeteneğidir?
Hiçbiri!
Düğüne gitmek devlet yönetmek değildir. Cenazede başsağlığı dilemek liyakat değildir. Binlerce oy almak da devlet adamlığı belgesi değildir.
Sorun yalnızca birkaç kişi değildir.
Sorun, yıllardır aynı kafayla, aynı anlayışla ve aynı siyasi kültürle ülkenin yönetilmesidir.
Makamlar değişiyor, isimler değişiyor ama anlayış hiçbir zaman değişmiyor.
Oysa devlet yönetmek; bilgi, liyakat, denetim, cesaret ve hesap verebilirlik ister.
Bunlar yoksa bedelini yalnızca sandıkta ödemiyoruz. Bazen bedel can oluyor.
Yaşanan gemi kazasında hayatını kaybeden insanlar bize bir kez daha şunu düşündürmeli:
Bu ülkede denetim, sorumluluk ve yönetim boşlukları gerçekten sorgulanıyor mu?
Yoksa yine birkaç gün konuşup unutacak mıyız?
Çünkü bu ülke yıllardır aynı kafalarla yönetiliyor.
Ve artık çok açık söylemek gerekiyor:
BU KAFALARLA ÜLKE YÖNETİLEMEZ!
BU KAFALARLA ÜLKE İDARE EDİLİR !
HEPİMİZ SUÇLUYUZ!
ALT YÖNETİM BİLE OLAMADIK!
